| وان دل که با خود داشتم با دلستانم میرود گویی که نیشی دور از او در استخوانم میرود پنهان نمیماند که خون بر آستانم میرود کز عشق آن سرو روان گویی روانم میرود دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم میرود در سینه دارم یاد او یا بر زبانم میرود کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم میرود وین ره نه قاصد میروم کز کف عنانم میرود وین نیز نتوانم که دل با کاروانم میرود گر چه نباشد کار من هم کار از آنم میرود من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود طاقت نمیارم جفا کار از فغانم میرود | ای ساربان آهسته رو کآرام جانم میرود من ماندهام مهجور از او بیچاره و رنجور از او گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان او میرود دامن کشان من زهر تنهایی چشان برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم با آن همه بیداد او وین عهد بیبنیاد او بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین شب تا سحر مینغنوم و اندرز کس مینشنوم گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بیوفا |
Araam E Jaan
Saadi
IN THE NAME OF ALLAH THE MERCIFUL
THE CLEMENT
Laudation to the God of majesty and glory!
Obedience to him is a cause of approach and gratitude in increase of benefits.
Every inhalation of the breath prolongs life and every expiration of it gladdens
our nature; wherefore every breath confers two benefits and for every benefit
gratitude is due.
Whose hand and tongue is capable
To fulfil the obligations of thanks to
him?
Words of the most high: Be thankful, O family
of David, and but few of my servants are thankful.
It is best to a worshipper for his
transgressions
To offer apologies at the throne of
God,
Although what is worthy of his
dignity
No one is able to accomplish.
The showers of his boundless mercy have
penetrated to every spot, and the banquet of his unstinted liberality is spread
out everywhere. He tears not the veil of reputation of his worshippers even for
grievous sins, and does not withhold their daily allowance of bread for great
crimes.
O bountiful One, who from thy
invisible treasury
Suppliest the Guebre and the Christian
with food,
How could’st thou disappoint thy
friends,
Whilst having regard for thy enemies?
He told the chamberlain of the morning breeze
to spread out the emerald carpet and, having commanded the nurse of vernal
clouds to cherish the daughters of plants in the cradle of the earth, the trees
donned the new year’s robe and clothed their breast with the garment of green
foliage, whilst their offspring, the branches, adorned their heads with blossoms
at the approach of the season of the roses. Also the juice of the cane became
delicious honey by his power, and the date a lofty tree by his care.
Cloud and wind, moon and sun move in
the sky
That thou mayest gain bread, and not
eat it unconcerned.
For thee all are revolving and
obedient.
It is against the requirements of
justice if thou obeyest not.
There is a tradition of the prince of created
beings, the paragon of existing things, the mercy to the inhabitants of the
world, the purest of mankind and the completion of the revolving ages, Muhammad
the elect, upon whom be blessing and peace:
Intercessor, obeyed, prophet,
gracious,
Bountiful, majestic, affable, marked
with the seal of God.
What danger is there to the wall of the
faithful with thee for a buttress?
What fear of the waves of the sea has he whose
pilot is Noah?
He attained exaltation by his
perfection.
He disspelled darkness by his beauty.
Beauteous are all his qualities,
Benediction be on him and on his
family.
The tradition is that whenever a sinful and
distressed worshipper stretches forth the hand of repentance with hopes of
acceptance to the court of heaven, God the most high does not notice him,
whereon he continues to implore mercy with supplications and tears and God the
most holy says: O my angels, verily I am ashamed of my servant and he has no
other lord besides myself. Accordingly I have fully pardoned him.
See the generosity and kindness of
God.
The servant has committed sin and he
is ashamed.
Those who attend permanently at the temple of
his glory confess
the imperfection of their worship and say: We
have not worshipped thee
according to the requirements of thy worship;
and those who describe
the splendour of his beauty are rapt in
amazement saying: We have
not known thee as thou oughtest to be known.
If someone asks me for his
description,
What shall I despairing say of One who
has no form?
The lovers have been slain by the
beloved.
No voice can come from the slain.
One of the devout who had deeply plunged his
head into the cowl of meditation and had been immersed in the ocean of visions,
was asked, when he had come out of that state, by one of his companions who had
desired to cheer him up: ‘What beautiful gift hast thou brought us from the
garden in which thou hast been?’ He replied: ‘I intended to fill the skirts of
my robe with roses, when I reached the rose-tree, as presents for my friends but
the perfume of the flowers intoxicated me so much that I let go the hold of my
skirts.’
O bird of the morning, learn love from
the moth
Because it burnt, lost its life, and found no voice.
These pretenders are ignorantly in search of Him,
Because he who obtained knowledge has not returned.
O thou who art above all imaginations,
conjectures, opinions and ideas,
Above anything people have said or we have heard or read,
The assembly is finished and life has reached its term
And we have, as at first, remained powerless in describing thee.
Stephen King
about the man
Stephen Edwin King was born in Portland, Maine in 1947, the second son of Donald and Nellie Ruth Pillsbury King. After his parents separated when Stephen was a toddler, he and his older brother, David, were raised by his mother. Parts of his childhood were spent in Fort Wayne, Indiana, where his father's family was at the time, and in Stratford, Connecticut. When Stephen was eleven, his mother brought her children back to Durham, Maine, for good. Her parents, Guy and Nellie Pillsbury, had become incapacitated with old age, and Ruth King was persuaded by her sisters to take over the physical care of the elderly couple. Other family members provided a small house in Durham and financial support. After Stephen's grandparents passed away, Mrs. King found work in the kitchens of Pineland, a nearby residential facility for the mentally challenged.
Stephen attended the grammar school in Durham and then Lisbon Falls High School, graduating in 1966. From his sophomore year at the University of Maine at Orono, he wrote a weekly column for the school newspaper, THE MAINE CAMPUS. He was also active in student politics, serving as a member of the Student Senate. He came to support the anti-war movement on the Orono campus, arriving at his stance from a conservative view that the war in Vietnam was unconstitutional. He graduated from the University of Maine at Orono in 1970, with a B.A. in English and qualified to teach on the high school level. A draft board examination immediately post-graduation found him 4-F on grounds of high blood pressure, limited vision, flat feet, and punctured eardrums.
He and Tabitha Spruce married in January of 1971. He met Tabitha in the stacks of the Fogler Library at the University of Maine at Orono, where they both worked as students. As Stephen was unable to find placement as a teacher immediately, the Kings lived on his earnings as a laborer at an industrial laundry, and her student loan and savings, with an occasional boost from a short story sale to men's magazines.
Stephen made his first professional short story sale ("The Glass Floor") to Startling Mystery Stories in 1967. Throughout the early years of his marriage, he continued to sell stories to men's magazines. Many of these were later gathered into the Night Shift collection or appeared in other anthologies.
In the fall of 1971, Stephen began teaching high school English classes at Hampden Academy, the public high school in Hampden, Maine. Writing in the evenings and on the weekends, he continued to produce short stories and to work on novels.
In the spring of 1973, Doubleday & Co. accepted the novel Carrie for publication. On Mother's Day of that year, Stephen learned from his new editor at Doubleday, Bill Thompson, that a major paperback sale would provide him with the means to leave teaching and write full-time.
At the end of the summer of 1973, the Kings moved their growing family to southern Maine because of Stephen's mother's failing health. Renting a summer home on Sebago Lake in North Windham for the winter, Stephen wrote his next-published novel, originally titled Second Coming and then Jerusalem's Lot, before it became 'Salem's Lot, in a small room in the garage. During this period, Stephen's mother died of cancer, at the age of 59.
Carrie was published in the spring of 1974. That same fall, the Kings left Maine for Boulder, Colorado. They lived there for a little less than a year, during which Stephen wrote The Shining, set in Colorado. Returning to Maine in the summer of 1975, the Kings purchased a home in the Lakes Region of western Maine. At that house, Stephen finished writing The Stand, much of which also is set in Boulder. The Dead Zone was also written in Bridgton.
In 1977, the Kings spent three months of a projected year- long stay in England, cut the sojourn short and returned home in mid-December, purchasing a new home in Center Lovell, Maine. After living there one summer, the Kings moved north to Orrington, near Bangor, so that Stephen could teach creative writing at the University of Maine at Orono. The Kings returned to Center Lovell in the spring of 1979. In 1980, the Kings purchased a second home in Bangor, retaining the Center Lovell house as a summer home.
Because their children have become adults, Stephen and Tabitha now spend winters in Florida and the remainder of the year at their Bangor and Center Lovell homes.
The Kings have three children: Naomi Rachel, Joe Hill and Owen Phillip, and three grandchildren.
Stephen is of Scots-Irish ancestry, stands 6'4" and weighs about 200 pounds. He is blue-eyed, fair-skinned, and has thick, black hair, with a frost of white most noticeable in his beard, which he sometimes wears between the end of the World Series and the opening of baseball spring training in Florida. Occasionally he wears a moustache in other seasons. He has worn glasses since he was a child.
He has put some of his college dramatic society experience to use doing cameos in several of the film adaptations of his works as well as a bit part in a George Romero picture, Knightriders. Joe Hill King also appeared in Creepshow, which was released in 1982. Stephen made his directorial debut, as well as writing the screenplay, for the movie Maximum Overdrive (an adaptation of his short story "Trucks") in 1985.
Stephen and Tabitha provide scholarships for local high school students and contribute to many other local and national charities.
Stephen is the 2003 recipient of The National Book Foundation Medal for Distinguished Contribution to American Letters.
Originally written by Tabitha King, updated by Marsha DeFilippo.
Stephen Edwin King was born in Portland, Maine in 1947, the second son of Donald and Nellie Ruth Pillsbury King. After his parents separated when Stephen was a toddler, he and his older brother, David, were raised by his mother. Parts of his childhood were spent in Fort Wayne, Indiana, where his father's family was at the time, and in Stratford, Connecticut. When Stephen was eleven, his mother brought her children back to Durham, Maine, for good. Her parents, Guy and Nellie Pillsbury, had become incapacitated with old age, and Ruth King was persuaded by her sisters to take over the physical care of the elderly couple. Other family members provided a small house in Durham and financial support. After Stephen's grandparents passed away, Mrs. King found work in the kitchens of Pineland, a nearby residential facility for the mentally challenged.
Stephen attended the grammar school in Durham and then Lisbon Falls High School, graduating in 1966. From his sophomore year at the University of Maine at Orono, he wrote a weekly column for the school newspaper, THE MAINE CAMPUS. He was also active in student politics, serving as a member of the Student Senate. He came to support the anti-war movement on the Orono campus, arriving at his stance from a conservative view that the war in Vietnam was unconstitutional. He graduated from the University of Maine at Orono in 1970, with a B.A. in English and qualified to teach on the high school level. A draft board examination immediately post-graduation found him 4-F on grounds of high blood pressure, limited vision, flat feet, and punctured eardrums.
He and Tabitha Spruce married in January of 1971. He met Tabitha in the stacks of the Fogler Library at the University of Maine at Orono, where they both worked as students. As Stephen was unable to find placement as a teacher immediately, the Kings lived on his earnings as a laborer at an industrial laundry, and her student loan and savings, with an occasional boost from a short story sale to men's magazines.
Stephen made his first professional short story sale ("The Glass Floor") to Startling Mystery Stories in 1967. Throughout the early years of his marriage, he continued to sell stories to men's magazines. Many of these were later gathered into the Night Shift collection or appeared in other anthologies.
In the fall of 1971, Stephen began teaching high school English classes at Hampden Academy, the public high school in Hampden, Maine. Writing in the evenings and on the weekends, he continued to produce short stories and to work on novels.
In the spring of 1973, Doubleday & Co. accepted the novel Carrie for publication. On Mother's Day of that year, Stephen learned from his new editor at Doubleday, Bill Thompson, that a major paperback sale would provide him with the means to leave teaching and write full-time.
At the end of the summer of 1973, the Kings moved their growing family to southern Maine because of Stephen's mother's failing health. Renting a summer home on Sebago Lake in North Windham for the winter, Stephen wrote his next-published novel, originally titled Second Coming and then Jerusalem's Lot, before it became 'Salem's Lot, in a small room in the garage. During this period, Stephen's mother died of cancer, at the age of 59.
Carrie was published in the spring of 1974. That same fall, the Kings left Maine for Boulder, Colorado. They lived there for a little less than a year, during which Stephen wrote The Shining, set in Colorado. Returning to Maine in the summer of 1975, the Kings purchased a home in the Lakes Region of western Maine. At that house, Stephen finished writing The Stand, much of which also is set in Boulder. The Dead Zone was also written in Bridgton.
In 1977, the Kings spent three months of a projected year- long stay in England, cut the sojourn short and returned home in mid-December, purchasing a new home in Center Lovell, Maine. After living there one summer, the Kings moved north to Orrington, near Bangor, so that Stephen could teach creative writing at the University of Maine at Orono. The Kings returned to Center Lovell in the spring of 1979. In 1980, the Kings purchased a second home in Bangor, retaining the Center Lovell house as a summer home.
Because their children have become adults, Stephen and Tabitha now spend winters in Florida and the remainder of the year at their Bangor and Center Lovell homes.
The Kings have three children: Naomi Rachel, Joe Hill and Owen Phillip, and three grandchildren.
Stephen is of Scots-Irish ancestry, stands 6'4" and weighs about 200 pounds. He is blue-eyed, fair-skinned, and has thick, black hair, with a frost of white most noticeable in his beard, which he sometimes wears between the end of the World Series and the opening of baseball spring training in Florida. Occasionally he wears a moustache in other seasons. He has worn glasses since he was a child.
He has put some of his college dramatic society experience to use doing cameos in several of the film adaptations of his works as well as a bit part in a George Romero picture, Knightriders. Joe Hill King also appeared in Creepshow, which was released in 1982. Stephen made his directorial debut, as well as writing the screenplay, for the movie Maximum Overdrive (an adaptation of his short story "Trucks") in 1985.
Stephen and Tabitha provide scholarships for local high school students and contribute to many other local and national charities.
Stephen is the 2003 recipient of The National Book Foundation Medal for Distinguished Contribution to American Letters.
Originally written by Tabitha King, updated by Marsha DeFilippo.
Einstein's Test
Einstein wrote this test and said that 98% of the people can't solve it... Let's hope you are one of the remaining 2%.
There's only one solution for this problem.
- There are 5 houses of 5 different colours.
- In each house lives a person of a different nationality.
- Those 5 people drink different drinks, smoke cigarettes of a different brand and have a different pet.
- None of them has the same pet, smokes the same cigarette or drinks the same drink.
Question: Who has the fish?
Tips:
- The englishman lives in the red house.
- The swedish has a dog as a pet.
- The Dane drinks tea.
- The green house is at the left side of the white one.
- The person who lives at the green house drinks coffee.
- The person who smokes Pall Mall raises birds.
- The owner of the yellow house smokes Dunhill.
- The man that lives in the house that is in the middle drinks milk.
- The norwegian lives in the first house.
- The man that smokes Blends lives next to the one that has cats.
- The man that raises horses lives next to the one that smokes Dunhill.
- The man that smokes Bluemaster drinks beer.
- The german smokes Prince.
- The norwegian lives next to the blue house.
- The man that smokes Blends is neighbour of the one that drinks water.
Judgement
چطور میشه با مجازات جسم و روح ، دیگران رو عوض کرد ؟ یک عده آدم طمع کار و نیازمند ، تازیانه مجازت بدست گرفته اند ؛ در
حالی که خود آن ها تا گلو در گرداب بدیها و پلیدی ها فرو رفته اند . اگر قرار کسی دیگران رو نصیحت کنه و ارشاد کنه یا مجازات
کنه خود او باید از گناه و بدیها مبرا شده باشه . چطورچنین افرادی که خودشون تا گلو در گناه هستن قصد دارن دیگران رو راهنمائی کنند
For all of the student's in Iran
یک سایت بسیار جالب که شما دانش آموزان عزیز از دوره ابتدائی تا پیش دانشگاهی می تونید ازاون استفاده کنید. در این سایت تمام کتاب های درسی شما با فرمت (پی ، دی ، اف) موجود است. برای اتصال به منبع اینجا را کلیک کنید
Albert Einstein
انيشتين و داروين داستان دو نظريه در گفت وگو با نيل دوگراس تايسون ستاره شناس •و مشكل تكامل آلن بويل ترجمه:كاوه فيض اللهى منبع: روزنامه شرق
دانشمندى سر برآورد با شيوه اى نو در تبيين زيست شناسى و يك نسل بعد دانشمند ديگرى سر برآورد با شيوه اى نو در تبيين فيزيك. اكنون پس از يك قرن بررسى موشكافانه هر دو تبيين هنوز كاملاً به اعتبار خويش باقى اند. اما در فرهنگ عامه از آلبرت اينشتين فيزيكدان بتى ساخته شده در حالى كه ميراث چارلز داروين زيست شناس در غبارى تيره از اختلاف نظر فرو رفته است. چرا جايگاه نظريه هاى داروين درباره منشاء گونه ها كه در سال ۱۸۵۹ مطرح شد و نظريه هاى اينشتين درباره نسبيت كه در فاصله سال هاى 1905-1916 به چاپ رسيد، نزد مردم اينچنين متفاوت است؟ نيل دوگراس تايسون ( deGrasse Tyson .N) اختر فيزيكدان، مدير افلاك نماى هايدن در نيويورك و يكى از دو نويسنده كتاب «منشاء: چهارده ميليارد سال تكامل كيهان» در گفت وگويى كه اخيراً در دانشگاه واشينگتن انجام شده به اين پرسش مى پردازد.
•به نظر مى رسد اينشتين و داروين در جامعه ما دو جايگاه متفاوت دارند. يكى تقريباً نماد فرهنگ عامه است در حالى كه بعضى ها مى خواهند آن يكى ديگر را بى اعتبار كنند. چرا وضعيت به اين شكل است كه نسبت به اين دو رويكردهاى متفاوتى وجود دارد، در صورتى كه نظريه هايشان از نظر شواهد تاييدكننده، در وضعيت بسيار مشابهى قرار دارد؟
با آ نكه هر دو دانشمند بودند، اما اينشتين نخستين دانشمند بسيار مردمى بود كه فعاليت هايش در راه اهداف اجتماعى و نيز آرمان هاى سياسى، هويدا و پيش چشم همگان بود. بعيد مى دانم چنين چيزى در مورد داروين هم صدق كند. مى دانم كه او در روزگار خويش بسيار متهور بود. مى دانم كه كتابش، «اصل انواع»، كتابى پرفروش بود. اما گمان نمى كنم فعاليتى در سياست داشت كه تاثيرى در روند كار دولت ها گذاشته باشد. سراغ ندارم ملتى مستقل نزد او آمده باشند و تقاضا كنند كه رئيس جمهورشان شود، آن طور كه براى مثال كشور جديد اسرائيل از اينشتين چنين خواسته اى داشت. من به عنوان يك شهروند و به عنوان يك دانشمند عمومى مى توانم به شما بگويم كه اينشتين يك پارادايم علمى جاافتاده با ريشه هاى بسيار محكم را از اساس واژگون كرد در حالى كه داروين عملاً هيچ پارادايم علمى را واژگون نكرد. پارادايم از پيش وجود داشت اما فرايندى تدريجى بود: «آيا تكامل آن طور كه لامارك مى گويد با وراثت صفات اكتسابى عمل مى كند؟ نه. اين طور نيست.»... در اينجا مى توان تكامل يك ايده يعنى چگونگى عملكرد تكامل را ديد در حالى كه اينشتين مدعى شد فيزيك نيوتنى ناقص است و اين چيزى است كه در طول صدها سال حاكميت فيزيك نيوتنى غيرقابل تصور بود. آن طور كه من از تاريخ برداشت كرده ام مردم همواره از كسانى كه همگان به نابغه بودنشان اذعان دارند مى خواهند كه درباره همه چيز اظهارنظر كنند.
•درست مانند وضعيتى كه امروزه در رابطه با ستارگان موسيقى راك وجود دارد. همه مى خواهند بدانند كه بونو درباره قحطى در جهان چه فكر مى كند. هر چند او از طريق موسيقى به پول رسيده است.
دقيقاً. به همين خاطر اينشتين در اين حوزه هاى ديگر الزاماً متخصص نيست. حتى در اين حوزه هاى ديگر الزاماً فردى مطلع هم نيست. اما مردم مى دانند كه او انديشمندى ژرف است. پس مى خواهند بدانند كه انديشه هاى ژرف او درباره يهوديان و اعراب چيست و همين طور درباره نهضت حقوق مدنى، بمب اتم آلمانى نازى؟ به اين ترتيب او عملاً مشاور مردمى شد كه تلاش مى كردند از كسى كه به او اعتماد كامل داشتند يعنى از يك نابغه ايده بگيرند. همين عامل است كه اينشتين را از داروين متمايز مى سازد. اما فكر مى كنم عالم مهمترى نيز وجود دارد: در اين دنيا هيچ علمى مانند فيزيك نيست. هيچ چيز نزديك به آن دقتى كه فيزيك با آن شما را قادر به درك جهان اطرافتان مى سازد نيست. قوانين فيزيك است كه به ما امكان مى دهد بگوييم خورشيد دقيقاً كى طلوع خواهد كرد. كسوف چه وقت شروع مى شود و چه وقت به پايان خواهد رسيد. شهاب سنگ كى به زمين برخورد مى كند، آن وقت كه ديويد لوى و جين و كارولين شوميكر يك ستاره دنباله دار كشف كردند را يادتان هست؟ آنها براساس چند اندازه و مشخصات آن گفتند كه دفعه بعد با مشترى برخورد خواهد كرد. آنچه قابل توجه است اينكه هيچ كس در اين پيش بينى ترديد نكرد. زيرا همه مى دانند كه اين قدرت درك حاصل از مبانى فيزيك است كه پيش بينى آينده را با دقت زياد امكان پذير مى سازد. زيست شناسى اين طور نيست. شيمى هم اين طور نيست، بله، مى توان نتيجه واكنش ها را پيش بينى كرد. بله مى توان مكانيسم ها را درك كرد. نظريه تكامل داروين چارچوبى است كه تنوع حيات بر روى زمين در آن درك مى شود. اما در كتاب «اصل انواع» داروين هيچ معادله اى نيست كه بتوان با استفاده از آن گفت فلان گونه صد سال يا هزار سال ديگر به چه شكلى در خواهد آمد. زيست شناسى هنوز به آنجا نرسيده است كه بتواند با اين دقت پيش بينى كند. پس هنگامى كه از نظريه نسبيت و نظريه تكامل صحبت مى كنيم مى دانيم كه هر كدام شيوه بسيار مهمى براى شناخت جهان است. اما جعبه ابزارى كه همراه نظريه نسبيت است، كه در واقع همراه هر نظريه فيزيكى است، در چنان سطحى از دقت است كه آن را در ترازى ديگر قرار مى دهد. يعنى صرفاً يك اصل سازمان دهنده نيست. وقتى پيش بينى مى كنيد كه خورشيد فردا صبح ساعت هفت و بيست و دو دقيقه طلوع خواهد كرد و كسى بخواهد با شما بحث كند، با آن گفت وگو فقط وقتتان را هدر خواهيد داد. بگذاريد و برويد زيرا با اطمينان مى دانيد كه چه اتفاقى خواهد افتاد. به همين دليل چون نظريه تكامل داروين نظريه اى در زيست شناسى است و چون زيست شناسى علمى متفاوت از فيزيك است، به نظر يك آدم بيگانه ناوارد چنين مى آيد كه مى توان پابرهنه وسط پريد و مدعى شد كه مسائل آنطور كه زيست شناس مى بيند نيست. اين البته اكنون نادرست است، اما مى خواهم بگويم وقتى جعبه ابزارى با قدرت پيش بينى در اختيار داشته باشيد، درست مانند آن است كه زره پوش شده باشيد. ديگر اهميتى نخواهيد داد كه كسى بگويد آن معادله غلط است. معادله به وضوح درست است، پس برويد منزل تان.
از آنجا كه تكامل اصل سازمان دهنده زيست شناسى است كه امكان درك پديده ها را فراهم مى كند، هستند كسانى كه در برابر آن ايستادگى مى كنند به عقيده من مخالفت در اين سطح با مخالفت شايع در زمانى كه كپرنيك و گاليله ثابت كردند زمين به دور خورشيد مى گردد و نه بر عكس تفاوت بنيادى ندارد. در آن زمان گرانش نيوتنى را نداشتيم. نمى شد مكانيسم چرخ دنده اى منظومه شمسى را با دقت زياد پيش بينى كرد، اصلاً در آن زمان «منظومه شمسى» كلمه جديدى بوده كه تلويحاً به معناى قرار داشتن خورشيد در اين مركز عالم بود. در آن زمان طبقات مذهبى در اين باره بحث مى كردند و مى گفتند كه خلاف كتاب مقدس، خلاف خدا، شيوه خدا و خواست خدا است. البته در آن زمان كليسا فوق العاده قدرتمند بود. در ايتاليا عملاً كليسا حكومت مى كرد. بنابراين قدرت لازم براى تحميل يك ديدگاه وجود داشت و اين پشتيبانى از ديدگاه هايى كه با تفسير كليسا از كتاب مقدس مغايرت داشت را براى سلامتى افراد مضر مى ساخت.
خوشبختانه بايد به اطلاع شما برسانم كه امروزه اگر كسى بگويد كه زمين به دور خورشيد مى گردد يا ستارگان ديگرى وجود دارند كه ممكن است سياره هايى داشته باشند كه در آنها حيات باشد، زنده زنده پاى چوبه دار سوزانده نمى شود. جوردانو برونو همين حرف ها را زده بود كه در سال ۱۶۰۰ پاى دار سوزانده شد؛ درست ده سال پيش از آن كه گاليله با «پيام آور ستارگان» (تلسكوپ گاليله _ م) عملاً روى صحنه بيايد و خبر دهد كه مشترى اقمارى دارد و به اين ترتيب مشترى را مركز اين حركت سازد و نه زمين. از آن زمان تاكنون اوضاع به سرعت تغيير كرده است. از سوزاندن برونو در آتش تا بازداشت خانگى گاليله تا به امروز كه كليساى كاتوليك بيانيه مى دهد و اعلام مى كند كه تكامل درست است. به اين ترتيب تاريخ نشان داده است كه نظام هاى اعتقادى خداباورانه همواره توانسته اند خود را با اكتشافات غالب علم زمان خويش سازگار سازند. آنها كه اين كار را نكنند جا خواهند ماند و اگر كسى جا بماند دستش از نيروهايى كه سيستم هاى اقتصادى نوظهور را كنترل مى كنند كوتاه خواهد شد. ما در قرن بيست و يكم زندگى مى كنيم نيروى پيش برنده نظام هاى اقتصادى نوين علمى و تكنولوژيك خواهند بود ما كه ديگر در عصر كشاورزى نيستيم. گفتن اينكه من به گفته هاى داروين اعتقاد ندارم در نيمه قرن نوزدهم چه پيامد هايى داشت؟ عملاً هيچ، اما امروزه با وجود اين همه شركت هاى تكنولوژى زيستى بدون نظريه تكامل هيچ دركى از زيست شناسى وجود ندارد. در نتيجه چنانچه كسى بگويد «من اعتقادى به نظريه تكامل ندارم و فكر مى كنم كه هر كدام از ما اختصاصاً آفريده شده است» بايد به پيامد هاى آن در رابطه با وضعيت استخدامى اش توجه كند حال اگر كسى نخواهد دانشمند شود شايد اين مسئله اهميت چندانى نداشته باشد. خب در واقع حرفه هاى بسيارى هست كه در آنها دانشمندان كارى ندارند. اما همانطور كه گفتم نظام هاى اقتصادى نوظهور با علم و تكنولوژى به پيش مى روند، در حالى كه تكنولوژى زيستى پيشگام آنها است. اگر كسى بيايد و حرفى از آدم و حوا بزند حتى از در ورودى هم نخواهد گذشت. او به دردشان نمى خورد زيرا نمى توانند از دانش او براى رسيدن به واكسن بعد، داروى بعد و درمان بعدى براى سرطان استفاده كنند. چنين دانشى به اكتشافاتى كه مى دانيم در سالن هاى شركت هاى تكنولوژى زيستى انتظارمان را مى كشند، راه نخواهد برد.
•منظورتان آن است كه ديد شخص از اين نظريه ها روى آهنگ نو آورى تاثير مى گذارد؟
بله.و براى آنكه اين كج فهمى درباره اصطلاح «نظريه» را در نطفه خفه كنم بايد اضافه كنم كه تا پيش از اينشتين تمام نظريه هاى فيزيكى آزموده شده و تاييد شده، «قانون» ناميده مى شد: قوانين سه گانه نيوتن در حركت، قوانين گرانش و قوانين ترموديناميك و... هنگامى كه اينشتين از راه رسيد نشان داد كه نيوتن ناقص است. اشتباه نه، بلكه ناقص زيرا فقط زيرمجموعه اى از واقعيت را توصيف مى كند. اينشتين نشان داد كه براى تبيين اين واقعيت درك عميق ترى لازم است. در اين لحظه فيزيكدانان _ به گمانم نه حتى آگاهانه، بلكه به نوعى نيمه آگاهانه _ دست از «قانون» ناميدن چيزها برداشتند. در قرن بيستم هيچ «قانونى» در فيزيك وضع نشد. نظريه كوانتوم داريم، نظريه نسبيت و... كافى است نگاهى به كتاب ها بيندازيد تا ببينيد كه همه از اصطلاح «نظريه» استفاده مى كنند. به نظرم اين به معناى رسيدن به يك شناخت است كه كسى كه بعد از شما مى آيد ممكن است به دركى عميق تر از پديده دست يابد. اما «عميق تر» به اين معنا نيست كه كار شما ديگر اعتبار ندارد بلكه صرفاً يعنى آنكه گستره وسيع ترى از شناخت در انتظار شما است كه آنچه شما مى دانيد در دل آن جاى مى گيرد. مانند نمودار كلاسيك و قديمى ون است: جهان نيوتن اينجا است در يك دايره و اكنون جهان اينشتين در دايره اى بزرگتر كه نيوتن را در برمى گيرد و هنگامى كه معادلات اينشتين را در گرانش و سرعت پايين در نظر بگيريد فرقى با معادلات نيوتن ندارد. در اين شرايط همه آن معادلات فرو كاسته شده و به شكل معادلات نيوتن درمى آيند. از آنجا كه معادلات نيوتن جواب مى دهند، در شرايطى كه ثابت شده درست هستند، ناگهان از كار نمى افتند. به عبارت ديگر به خاكستر ننشسته اند بلكه هنوز صحيح و سالم آنجا هستند. به همين خاطر اكنون مى دانيم كه نسبيت عام ناقص است چرا كه با مكانيك كوانتوم پيوند نخورده است. آنها ازدواج نكرده اند و با هم صحبت نمى كنند. ما اكنون هم اين را مى دانيم. از اين رو برآنيم كه هنوز دايره بزرگترى نيز هست كه مكانيك كوانتوم و نسبيت عام را دربر خواهد گرفت و اين چيزى است كه متخصصان نظريه تار در پى آنند. همين است كه به آنها انگيزه مى دهد و از روى هوس نيست.
•همين طور است. صرف هوس رسيدن به چيزى پيچيده و اسرارآميز نيست.
بى خودى و براى خنده كه اين كار را نمى كنند. نه، واقعاً شكافى هست و اين درك عميق تر همان طور كه گفتم دركى است كه شناخت هاى پيشين را دربرمى گيرد زيرا از پيش معلوم شده كه درستند و جواب مى دهند. اما عموم مردم با اين تغيير در كاربرى واژگان هماهنگ نيستند. آنها كلمه «نظريه» را مى شنوند و مى گويند «خب، فقط يك نظريه است. ممكن است فردا نظريه ديگرى بدهند.» بله، اما اگر نظريه فردا متفاوت شد به خاطر آن است كه نظريه اى قوى تر از قبلى داريم. نه به خاطر آنكه چيزى به كل متفاوت يافته ايم. اكنون حتى براى ناميدن ايده هايى كه بسيار آزمايشى و خام هستند نيز از واژه «نظريه» استفاده مى شود. اين درست اما به اين ترتيب به مشكلى برمى خوريم: نظريه تكامل داريم و نظريه كوانتوم كه همه به خوبى آزموده شده و كاملاً جاافتاده و تاييد شده اند و از طرف ديگر نظريه كسى را داريم كه در مرز علم است اما احتمالاً ثابت خواهد شد كه نادرست است زيرا بيشتر نظريه هاى جديد نادرستند. اما همين ها دانشمندان را مدام در وضعيت پژوهش نگه مى دارند. هر جا كه فهميديد جريان چيست سعى مى كنيد با باز كردن راهتان از ميان خار و خاشاك پيش برويد، بين شيوه كاربرد كلمه «نظريه» توسط دانشمندان و برداشت عوام از اين كلمه ناهماهنگى ناجورى وجود دارد، هر چند اكنون از اين شيوه درك جهان يك قرن مى گذرد. قسمت ناخوشايند ماجرا همين جا است. اما آنچه مردم بايد بفهمند آن است كه هيچ چيز قوى تر از نظريه هاى موفق نيست. آنها ايده ها را چنان سازمان مى دهند كه قدرت دركى در اختيار شما قرار مى دهند كه در تمام نظام هاى فكرى انسان از ابتدا تاكنون بى همتا است.
•فكر مى كنيد چه آزمونى بتواند اعتماد به نظريه داروين را طورى استحكام بخشد كه نگاه كپرنيكى به منظومه شمسى امروزه از آن برخوردار است؟ آيا آزمونى هست كه بتواند همان نوع دقتى را نشان دهد كه امروزه براى حركات سياره اى داريم؟
در اينجا دو نكته وجود دارد: اجازه دهيد آنها را يك به يك باز كنم. مسئله دقت فقط اينشتين را از داروين متمايز مى سازد. اما به نظر من علت مقاومتى كه در جوامع گوناگون مشاهده مى كنيم فقط اين نيست. بيشتر آنچه كه اينشتين گفته و انجام داده است ارتباط مستقيمى با آنچه كه در كتاب مقدس مى خوانيم ندارد. هيچ كس نه از نسبيت خاص يا كارهاى او در مكانيك كوانتوم خبر دارد و نه به آن اهميتى مى دهد. آنجا كه اينشتين واقعاً با كتاب مقدس تضاد پيدا مى كند اين واقعيت است كه نسبيت عام اصل سازمان دهنده بيگ بنگ مى شود. اينجاست كه نظريه نسبيت با مسئله منشا تلاقى مى كند و اينجا است كه جامعه مذهبى به آن واكنش نشان مى دهد. به همان قياس به سيستم كپرنيكى كه بازگرديم، به نظرم مسئله زمان مطرح مى شود. مدت ها پيش از طرح قوانين حركت و قوانين گرانش توسط نيوتن، جهان مدل خورشيد مركزى را كاملاً پذيرفته بود. كتاب كپرنيك در سال ۱۵۴۳ منتشر شد اما نيوتن در سال ، ۱۶۸۷ درست است؟ اين مى شود 310 سال. اكنون از نظريه داروين 310 سال گذشته است. بايد از خودتان بپرسيد معيارتان از اين مقاومت چيست؟ آيا بخش عمده جهان در برابر آن مقاومت مى كنند؟ به آنها كه مقاومت مى كنند بخش عمده اى نيستند. زيرمجموعه كوچكى از جهان است. حتى مى توان گفت يك گروه مقاومت. اما آنها بايد بدانند كه همتايانشان در گذشته آنها كه با گردش زمين به دور خورشيد مخالفت مى كردند، كمتر از آنها سينه چاك نبودند و نيز شور و شوق طرفداران اكتشافات علمى هم از آنها كمتر نيست. شوروشوق آنها در اختراع ميكروسكوپ و كشف ميكروب ها از اين كمتر بود. به همين دليل است كه وقتى شما بيمار مى شويد به خاطر آن نيست كه خدا شما را بيمار كرده بلكه به خاطر آن است كه در معرض ميكروارگانيسم قرار گرفته ايد. مى توانم اين ميكروارگانيسم ها را به شما منتقل كنم و شما تمام علائم و نشانه هاى بيمارى را بروز خواهيد داد. اين اكتشاف خدا را از بسيارى معادلات كنار گذاشت، معادلاتى كه مردم در رابطه با علت بيمارى در سر داشتند.درباره بيمارى هاى مقاربتى داستان مشهورى هست... هنگامى كه معلوم شد پنى سيلين براى درمان بيمارى هاى مقاربتى موثر است، اسقفى در آن زمان گفت كه اين دارو كار شيطان است زيرا امكان مى دهد كه افراد زنا كنند و با مجازات خدا روبه رو نشوند. امروزه نيز ديده مى شود كه بعضى ها هنوز با ويروس ايدز به همين شكل برخورد مى كنند. اما مهم آن است كه روى هم رفته مردم ديگر فكر نمى كنند كه ميكروب توسط نيروهاى فراطبيعى منتقل مى شود. بنابراين فكر مى كنم كه مسئله گذشت زمان باشد. گفته مشهورى درباره، تكامل هر حقيقت بزرگ هست كه مى گويد: نخست، مردم مى گويند كه به آن اعتقادى ندارند؛ سپس مى گويند كه با كتاب مقدس تضاد دارد؛ و در مرحله سوم مى گويند خودشان از اول آن را مى دانستند. پس كافى است به آنها كمى زمان بدهيد. طول مى كشد تا گرم شوند.
•از سوى ديگر، الهام بخش كارهاى اينشتين نقص ظريه هاى گذشته بود. چگونه آزمايش ها نشان دادند كه طرز فكر دانشمندان درباره جهان در اواخر قرن نوزدهم كاملاً نادرست بود؟
در فيزيك شكاف هايى وجود داشت و اگر كسى دورانديش نبود ممكن بود با خود بگويد: «خودشان حل خواهند شد. كمى فرصت بدهيد همه چيز روبه راه خواهد شد.» اما هيچ چيز حل شدنى نبود. بايستى كسى مثل اينشتين و انديشمندان آينده نگر همتايش ظهور مى كردند تا ماجرا روشن شود.
•آيا منظورتان آن است كه قياس با عصر حاضر موضوع اكتشافات مربوط به جهان شتابدار مطرح مى شود.
بله، امروز هم شكاف هايى وجود دارد. هنوز نمى دانيم كه ماده تاريك چيست. نمى دانيم انرژى تاريك چيست، نمى دانيم پيش از بيگ بنگ (انفجار بزرگ) چه اتفاقى افتاده است. نمى دانيم در مركز س ياهچاله چه حوادثى رخ مى دهد. نمى دانيم چگونه مى توان گرانش را با مكانيك كوانتوم ادغام كرد. نمى دانيم كهكشان ها چگونه تشكيل شدند. حوزه هاى بسيار مهمى تا به امروز ناشناخته مانده اند. اما ماهيت علم همين است.
•و همين جور چيزها هستند كه مى توانند الهاماتى از نوع اينشتين را برانگيزانند؟
اميدوارم. در واقع منظورتان آن است كه كسى بيايد و تبيينى مثلاً براى ماده تاريك ارائه دهد و به عنوان بخشى از لوازم آن نظريه ده چيز ديگر را نيز تبيين كند. اين اتفاقى است كه در مورد نسبيت افتاده است. اينشتين گفت: «خب، اين هم از سرعت نور» و از اين قبيل و ناگهان نسبيت عام تقديم اعتدالين عطارد به دور خورشيد را تبيين كرد، انحراف نور ستارگان را تبيين كرد و خيلى چيزهاى ديگر. او از ابتدا تصميم نداشت آنها را تبيين كند اما اين همان چيزى است كه باعث مى شود اعتماد شما به نظريه نسبيت بيشتر شود. اگر از ابتدا بخواهيد چيزى را تبيين كنيد، دودل خواهند شد كه نكند چيزى سرهم كرده تا آن را توجيه كند... اينشتين نمى خواست اينها را تبيين كند و همين قدرت شناخت به اعتماد فوق العاده اى منجر شد كه او در مسير درست قرار گرفته و به طرز كار طبيعت عميقاً پى برده است.
Albert Einstein
"Computers are incredibly fast, accurate and stupid; humans are incredibly slow, inaccurate and brilliant; together they are powerful beyond imagination." -- Albert Einstein
Subscribe to:
Posts (Atom)
News
Subscribe via email(با وارد کردن ایمیل خود اخبار جدید را دریافت کنید)
Subscribe Now: my yahoo(از بروز شدن سایت بوسیله یاهو آگاه شوید)
